Gisteravond 23.30uur de telefoon, of ik al in bed lag. Nee ik wilde net gaan.
Mijn dochter.... ze moesten met Renee naar de HAP komen, ze had de hele dag liggen huilen en zo onrustig geweest. Ze wisten zich geen raad meer.
Dus onverwacht nog een uitstapje voor de hondjes. En koud dat het was, oei oei ijzig koud.
Maar goed, wat doe je, je gaat. Demi kon natuurlijk niet alleen thuis blijven.
Om 2 uur waren ze weer terug..... waarschijnlijk koemelk allergie.
Ik snel weer naar huis, want de wekker zou om 5 uur weer afgaan.
Gelukkig had ik mijn electrische deken al aangezet en was daar zooooooooo blij mee, want ik was verkleumd van dat kleine stukje, wat een guur koud weer zeg.
Dus snel naar bed, maar heb me toch min of meer verslapen vanmorgen, de wekker ging af hoor daar niet van, maar ik hoorde hem pas om 6.30 uur.
Vlug uit bed en de hondjes maar even in de tuin plassen, poepen komt wel weer als ik thuis ben.

Bij thuis komst eerst naar Petra bellen hoe het is gegaan met de kleine Renee.
Heel goed, de verdere nacht door geslapen tot 7.30 uur. En er ligt een heel ander kind in de box.
Nou gelukkig maar, hopelijk blijft het zo en is het inderdaad een koemelk allergie.
Dan kan het alleen nog maar beter gaan met haar. Arm ding.